Dotknij Teatru w Łodzi. W 2019 akcja to teatr, który dotyka tematów potrzebnych widzom miasta

Dariusz Pawłowski
Dariusz Pawłowski
Zaktualizowano 
Dziesiąta edycja akcji Dotknij Teatru w Łodzi - odbywającej się pod hasłem „Miasto” - osiągnęła półmetek. Odbyło się już wiele ciekawych przedsięwzięć, a wydarzenie potrwa do niedzieli 7 kwietnia. HaWa
Dziesiąta edycja akcji Dotknij Teatru w Łodzi - odbywającej się pod hasłem „Miasto” - osiągnęła półmetek. Odbyło się już wiele ciekawych przedsięwzięć, a wydarzenie potrwa do niedzieli 7 kwietnia.

Los włókniarek i ich rodzin oraz związany z nimi upadek miasta u zarania zachwytu rodzimą wersją dzikiego kapitalizmu, po „zamknięciu” PRL - czyli rzeczywisty temat do dziś w Łodzi nie przerobiony - został przywołany przez spektakl „Włókniarki”, zrealizowany na otwarcie Dotknij Teatru na scenie Teatru Arlekin. Energetyczne przedstawienie, ze świetnie podkreślającą jego drapieżność wykonywaną na żywo muzyką, przygotował Tomasz Man (także gitarzysta i kompozytor) na podstawie książki „Aleja Włókniarek” Marty Madejskiej. Twórca spektaklu wybrał z nieco rozczarowującego swoją powierzchownością reportażu kilka wyrazistych wątków, a kondensując je w dynamiczną opowieść nadał im bardziej emocjonującą niż w publikacji wymowę - nawet, jeżeli całości brakuje nieco nabudowania formy, sięgnięcia po bardziej teatralne środki. Siłę „Włókniarek” (wchodzą do repertuaru „Arlekina”) - oprócz podejmowanego zagadnienia - stanowią bowiem żywiołowość, szczerość oraz pełne empatii zaangażowanie biorących udział w przedsięwzięciu aktorek.

Man nie do pozazdroszczenia żywot pracownic zakładów włókienniczych (a zarazem całego przewróconego w czasie strukturalnych przemian w kraju przemysłu) opowiada songami, w których jest miejsce na wzruszenie, niezgodę, ale i ironię, osiągając porywający efekt. Dzięki temu zabiegowi unika także dosłowności, protekcjonalności, trącącego często fałszem pochylania się z troską nad kolejami życia tych, którym zabrakło szczęścia, a o których - gdy była taka konieczność - nikt się nie upomniał (czego konsekwencje zresztą pokutują w Łodzi do dziś). Tomasz Man, muzycy (Andrzej Domaradzki, Maciej Kuliberda i Michał Nowak) oraz osiem aktorek (Agata Butwiłowska, Emilia Dryja, Klaudia Kalinowska, Adrianna Maliszewska, Katarzyna Pałka, Joanna Wiśniewska, Małgorzata Wolańska i Karolina Zajdel) idą po swoje, nie domagają się dla swoich bohaterek łzawych odruchów współczucia czy zatrutych hipokryzją zapewnień w stylu: „jesteśmy z wami”. To celne wypunktowanie zaniechań, braku chęci i pomysłów na autentyczną pomoc tysiącom kobiet (których - co też żywotnie pobrzmiewa w spektaklu - nie wyraził, ani tym bardziej z determinacją wprowadził w życie, wówczas praktycznie nikt: od polityków po Kościół). I w żadnej mierze nie wołanie o użalanie się, ale zdecydowanie uniesiona w górę pięść: miałyśmy może nie najwspanialsze życie, od którego dziś przy latte w kawiarni odwracacie się z niesmakiem, ale byłyśmy tu, nikt nam nic nie dał, nasz pot, a i krew wpłynęły pod fundamenty tego miasta. I może należałoby to rozumieć.

Man śmiało sięga po rozmaitą muzyczną stylistykę, dziewczyny bardzo dobrze, emocjonalnie śpiewają, a charakter poszczególnych scen nieźle oddaje minimalistyczna scenografia Anetty Piekarskiej-Man, pozwalająca na przemianę krosien w instrument czy drewnianych skrzynek w egzystencjalne więzienie głodujących włókniarek.

„Włókniarki” to skromny, może jeszcze nie doskonały, ale konieczny początek przywracania poczucia dumy i oddania elementarnej przyzwoitości kobietom, które dały miejsce i istnienie jego obecnym mieszkańcom. Dotykające przywołanie ich rzeczywistości bez taniej nostalgii i podawanych niczym wstrząs egzotyką oskarżeń. W mieście, które na gruzach ich życia, na cmentarzu często porażających doświadczeń, ale i jedynych nadziei postawiło współczesną chlubę - centrum handlowe, posiadające Rynek Włókniarek Łódzkich. Z takimi, którzy sam fakt upamiętnienia uznają za powód do krzepiącego zadowolenia...

polecane: FLESZ: Historyczny sukces Polki. Mamy Nagrodę Nobla!

Wideo

Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych”i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Komentarze 2

Ta strona jest chroniona przez reCAPTCHA i obowiązują na niej polityka prywatności oraz warunki korzystania z usługi firmy Google. Dodając komentarz, akceptujesz regulamin oraz Politykę Prywatności.

Podaj powód zgłoszenia

e
ewelina

Świetny spektakl! Podobała mi się gra aktorska i bardzo emocjonalne wykonanie piosenek.

G
Gość

Dotknij Teatru było w roku ubiegłym poświęcone DZIECKU : „ Dotknij Teatru w 2018 roku pod hasłem DZIECI.ŃSTWO, ustanawia TEATR RODZINNYM PLACEM ZABAW. Sceny staną się miejscem budowania głębokich więzi podczas aktywnego doświadczania sztuki. …... Bohaterem uczyni Dziecko…..” W związku z tym oświadczeniem zastanawiam się jak się ma do ubiegłorocznej idei zdaje się obsceniczny , czy wręcz pornograficzny spektakl Dual Fusion ? Czy był to spektakl dla dzieci czy też o dzieciach???? Czy Miasto znów będzie finansowało takie dzieła ?
https://web.facebook.com/dotknijteatru/photos/a.1726835707397261.1073741906.250936591653854/1726836150730550/?type=3

Dodaj ogłoszenie

Wykryliśmy, że nadal blokujesz reklamy...

To dzięki reklamom możemy dostarczyć dla Ciebie wartościowe informacje. Jeśli cenisz naszą pracę, prosimy, odblokuj reklamy na naszej stronie.

Dziękujemy za Twoje wsparcie!

Jasne, chcę odblokować
Przycisk nie działa ?
1.
W prawym górnym rogu przegladarki znajdź i kliknij ikonkę AdBlock. Z otwartego menu wybierz opcję "Wstrzymaj blokowanie na stronach w tej domenie".
krok 1
2.
Pojawi się okienko AdBlock. Przesuń suwak maksymalnie w prawą stronę, a nastepnie kliknij "Wyklucz".
krok 2
3.
Gotowe! Zielona ikonka informuje, że reklamy na stronie zostały odblokowane.
krok 3