Drewno na opał – skąd się bierze i jakie jest najlepsze

Andrzej Gębarowski
Andrzej Gębarowski

Czy zastanawialiście się, jaką drogę przebyły polana drewna, przeznaczone do spalenia w waszym domowym kominku? Jeśli wasza wiedza kończy się na stwierdzeniu, że drewno pochodzi ze ściętego drzewa - przeczytajcie, co nam podpowiadają na ten temat leśnicy.

Zacznijmy od niewiadomej. Otóż nie wiadomo, na jak długo wystarczą ludzkości zasoby paliw kopalnych, takich jak węgiel, ropa i gaz. Z całą pewnością wiadomo jednak, że te zasoby są ograniczone i prędzej czy później się skończą. Na szczęście mamy jeszcze drewno, które jest surowcem odnawialnym.

Drewno to surowiec pozyskiwany ze ściętego drzewa. Aby drewno nadawało się do wykorzystania, musi być najpierw wysuszone. Zaraz po ścięciu drzewa jego wilgotność sięga 80 procent, natomiast po wysuszeniu spada do 15 – 55 procent.

Jak wysuszyć drewno? Najpierw trzeba je porąbać na mniejsze kawałki. Po pocięciu wałków na mniejsze wyrzynki drewno łupie się na polana, które są bardziej poręczne i o wiele lepiej schną. Mokre, świeże drewno rąbie się lepiej niż suche. Po porąbaniu najlepiej ułożyć polana w przewiewnym i zadaszonym miejscu, przy czym każdy kawałek powinien być ułożony korą do dołu.

Porąbane drewno układa się w stos. Objętość stosu drewna liczy się w sągach. Każdy sąg to 4 metry sześcienne drewna (1 metr x 1 metr x 4 metry). Na spodzie stosu kładzie się tzw. belki podłużne, które chronią stos przed zamoknięciem. Aby stos był stabilny, z jego brzegów układa się tzw. kaszt, czyli kolumnę zbudowaną z kawałków drewna ułożonych w dwóch kierunkach.

Jak długo schnie drewno? To zależy, z jakiego gatunku drzewa pochodzi. Drewno o najwyższej wartości opałowej, pochodzące z grabu, buka i dębu, schnie przeciętnie dwa lata. Drewno o niższej wartości, pochodzące z brzozy, sosny, olchy i świerka, schnie około roku.

Gatunki drzew o małej łupliwości, których drewno jest trudne do porąbania, to grab i świerk. Pozostałe z wymienionych gatunków rąbią się dość łatwo, szczególnie buk i sosna.

Drewno do kominka

Polana drewna znajdują m.in. zastosowanie do spalania w domowych kominkach. Drewno do palenia w kominku powinno być zdrowe i suche. Daje wtedy najwięcej ciepła i jest najzdrowsze dla środowiska. Dym z takiego drewna jest przezroczysty.

Drewno mokre lub zagrzybione daje mniej ciepła, a przy spalaniu wydziela więcej niezdrowych substancji. Mokre drewno daje szary dym.

Drewno w kominku powinno się rozpalać zawsze od góry. Taki sposób ogranicza wytwarzanie dymu, a więc także smogu. Pozwala zaoszczędzić więcej energii i obniżyć koszty ogrzewania.

Zerowy bilans

Warto wiedzieć, że bilans dwutlenku węgla podczas spalania drewna jest zerowy – wydziela się go tyle, ile drzewo pochłonęło podczas wzrostu.

Spalanie drewna opałowego w odpowiednio wysokiej temperaturze redukuje szkodliwe substancje zawarte w dymie, a popiół drzewny jest pełnowartościowym nawozem naturalnym.